Ελ Εών

ΙΙΙ. Όταν εγώ «εκπέμπω» και «διαχέω» την επιθυμία μου ξαπλωμένη στο κρεβάτι κοιτώντας τον νοερό μου ουρανό το πνεύμα μου όσο σε περιμένει διεργάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο πνευματικά και ψυχικά τον κόσμο και την αλήθεια. Εκπέμπει και αναφωτοδοτείται και αυτό που εκπέμπει μέσα στο σύμπαν θα ελκύσει, θα ελκυθεί και θα είναι αληθινό. Και ό,τι είναι αληθινό μένει και επιμένει και εργάζεται. Είμαι ευτυχισμένη γιατί είμαι ευγνώμων. Είμαι ευτυχισμένη γιατί έχω το φως της ανυπέρβλητης στιγμής στα χέρια μου. [...] Και εσένα που σε ψάχνω ακόμα, κοίτα τι περνάω, πόσα έτη φωτός περνάνε μέσα από το μυαλό μου όσο περιμένω να εμφανιστείς στην πόρτα με τις πυτζάμες, το σκουφάκι σου μην ξεχάσεις, όταν θα πάρεις τσουλήθρα τις σκάλες. Και μην αργείς πολύ, εδώ εγώ κρυώνω.