Δεν ψάχνω ούτε εξυπηρέτηση πελατών, ούτε red line.
Δεν είμαι chatbot, δεν είμαι fantasy project, δεν είμαι φιλόλογος της μοναξιάς σου.
Είμαι γυναίκα που της αρέσει το σώμα το δικό της, το δικό σου.
Μου αρέσει η ανάσα όταν πλησιάζει, ο ιδρώτας όταν αξίζει, η ματιά όταν λέει «έλα» χωρίς να μιλά.
Αλλά για να φτάσω εκεί, πρέπει να θέλω να σε αγγίξω. Όχι επειδή το είπαμε στο chat. Επειδή σε λαχταράω.
Αν δεν μου δώσεις ούτε καν μια περιγραφή του πώς είσαι, πώς στέκεσαι, πώς ανασαίνεις,
δεν μπορούμε να συναντηθούμε πουθενά.
Αν είσαι η γυναίκα που:
έχει υπάρξει στο σεξ με επίγνωση,
δεν φοβάται να φανεί,
δεν παίζει ρόλους,
δεν ψάχνει απλώς «κουβεντούλα» αλλά χτίσιμο,
τότε ναι. Μπορούμε να βγούμε από τα pixels και να πάμε αλλού.
Πες μου πώς είναι η φωνή σου. Το βάδισμά σου. Η πλάτη σου όταν σκύβεις.
Κι εγώ θα σου γράψω ιστορίες.
Αν όμως ήρθες εδώ για να γεμίζεις το timeline σου με "καλημέρες" και ghosting, ευχαριστώ - όχι.