ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗ ΘΗΛΥΚΗ ΠΕΠΟΡΔΙΤΣΑΝ [ II. ]

Ξαφνικά κατά τις 3 η ώρα σου φεύγει η πρώτη και παντοτινή. Παγώνεις. Αναρωτιέσαι κοιμάται; Δεν κοιμάται! Την άκουσε δεν άκουσε, εύχεσαι με όλη σου την ψυχή να την έχει πάρει βαθιά και νωχελικά ο ύπνος. Έπειτα κρύος ιδρώτας. Στάζει από τους κροτάφους σου ω* ( καθωσπρεπισμός των κανόνων της κοινωνίας ) περί των καλόν και πρέπον! Έπειτα σφικτοκαταπίνεις. Σηκώνεσαι από το κρεββάτι στα πρόθυρα της κρίσης πανικού εδιότι ριψοκινδυνεύεις τον ρομαντισμόν. Μια γυναίκα, το απόλυτο θηλυκό, είναι ξαπλωμένη στο κρεββάτι σου και οι δυνατές μακριές της γάμπες προεξέχουν μέσα από τα σεντόνια: Damn! Αρχαία Ελληνίδα!