Όνειρα όνειρα, του φευγιού μου όνειρα.

Η αλήθεια είναι πως δε ξέρω γιατί γράφω εδώ. Ίσως γιατί πιστεύω πως κάποια πράγματα πρέπει να τα κυνηγήσεις κάπως για να συμβούν. Όπως όταν ερωτεύεσαι χωρίς να υπάρχει ανταπόκριση. Προσπαθείς, προσπαθείς, παλεύεις να κατακτήσεις κάτι αλλά ξέρεις ότι αυτό το κάτι που τη πάτησες μαζί του είναι άπιαστο όνειρο. Από μικρή λοιπόν μου άρεσαν οι μεγαλύτερες γυναίκες. Βρισκόμουν συνεχώς υπό την επήρεια της γοητείας που αποπνέουν οι γυναίκες κάποιου επιπέδου, που παράγουν ουσιαστικό έργο για τη κοινωνία. Οι γυναίκες που έχουν στόχο και έναν πολύ δυναμικό χαρακτηρά. Γιατί τα λέω όμως όλα αυτά.. Γιατί έχοντας στο μυαλό μου όλες αυτές τις σκέψεις, έψαχνα πάντοτε το κάτι παραπάνω. Τώρα με όλο αυτό τον αναστοχασμό καταλαβαίνω πως θέλω απλώς έναν άνθρωπο, μια γυναίκα κάποιου επιπέδου, να συζητάμε, να δημιουργούμε, να ζούμε ευχάριστα και όμορφα χωρίς καταπίεση. (μέχρι 30 ετών)