κερκυρα,απλα,φιλικα,ανθρωπινα...αχ συνανθρωπε

1) Αν ήξεραν οι άνθρωποι πόσο μικροί γίνονται όταν προσπαθούν να φανούν μεγάλοι, δεν θα το δοκίμαζαν ποτέ τους...
2) Όταν βγάλουμε τη μάσκα από τη μοναξιά, βλέπουμε πως αυτή είναι περηφάνεια
Αγαπητοι αναγνωστες και αναγνωστριες ηθελα απλα να συζητησουμε ,χωρις να ηθικολογησω χωρις να φανω επικριτικη,ετσι απλα να συζητησω για τον γκει πληθυσμο και τις συμπεριφορες της επαρχιωτικης κοινωνιας,γιατι ρε παιδια τοση αλαζονεια?γιατι τοση αναγκη προς αναζητηση ενω θα μπορουσαμε να βρουμε κατι στη πολη μας,τι μας καθιστα τοσο δυσκολους?εχουμε τις ιδιες αναγκες,τις ιδιες ανησυχιες και ειμαστε στην ιδια πολη,γτ να εκπιπτουμε στη κακια και να μη ζουμε τον ερωτα σε εναν ανθρωπο του τοπου μας?προτεινω να παραμερισουμε εγωισμους,τελειομανιες και κακολογιες..ποσο ομορφη ειναι η αγαπη ποσο...ας εργαστουμε για εναν πιο γλυκο κοσμο ολοι και ολες...ολοι την αγαπη ζηταμε,τον ερωτισμο,τη παρεα,την αγκαλια και τη συντροφικοτητα αχ αχ αχ...ελπιζω να μη φανηκα γραφικη,ετσι απλα ηθελα να τα πω,να ειστε καλα!