Αναζητώ τη σύνδεση

Δεν μιλάμε, ή μιλάμε απλώς για να μη σωπαίνουμε. Διότι τρέμουμε και τη σιωπή μέσα στ’άλλα. Δεν κοιτάμε στα μάτια και δεν χαμογελάμε με ειλικρίνεια πια. Μας κατακλύζει ο φόβος στο ενδεχόμενο να μοιραστούμε πραγματικά. Υποκρινόμαστε πως ζούμε και γίναμε μια μάζα που ζει στον αυτόματο. Δεν το θέλω αυτό για ‘μένα. Θέλω μάτια που να βλέπουν, χέρια που ν’αγγίζουν και στιγμές αληθινές.

Αν έχεις τη διάθεση να ρισκάρεις τη μάσκα σου, θα χαρώ να τα πούμε. Είμαι 40 και μένω Αθήνα. Θα ήταν ωραίο αν ήμασταν κοντά.