​Κυριακή βράδυ. Η ώρα 00:09, έκατσα να σου γράψω. Η ανάγκη σήμερα ήταν μεγάλη και με ώθησε να πιάσω μολύβι και χαρτί. Γράφω και σβήνω. Πώς να μεταφέρω το συναίσθημα στο χαρτί; Περιμένω μήπως είναι μια από αυτές τις ημέρες που ο λόγος και οι σκέψεις ρέουν αβίαστα. Τόσο αβίαστα, που απορώ και εγώ η ίδια μαζί μου. Όσο το σκέφτομαι, τόσο διστάζω. Αλλά είμαι αποφασισμένη. Στα 50 μου, δεν είναι ότι δεν μπορώ να είμαι μόνη. Είναι ότι θέλω να μοιραστώ. Θέλω και λαχταρώ να μοιραστώ τη ζωή μαζί σου. Γιατί, να ξέρεις, την αγαπώ τη ζωή και όταν είμαι χαρούμενη παίζω σαν μικρό παιδί. Στείλε μου λοιπόν εσύ, που είσαι αποφασισμένη, ετοιμη να μπεις σε σχέση και έχεις να διαθέσεις χρόνο και χώρο.