Lights on

Λένε ότι είμαι όμορφη αλλά εγώ δεν το πιστεύω. Και δεν το πιστεύω γιατί έχω πιάσει τον εαυτό μου να ομορφαίνει μέσα από τον άλλον... μέσα από τον έρωτα, τον πόθο, την επιθυμία, την έλξη, την αγάπη... Έχω εκσφενδονίσει στα πέρατα της γης κόσμο με την ένταση της αγριότητάς μου... αυτή είναι η ευλογία και η κατάρα μου... έχω γκρεμοτσακίσει ανθρώπους από το ύψος της περηφάνιας τους και το βάθρο του ναρκισσισμού τους και δάγκωνα να χείλη μου σε μια προσπάθεια να ζητήσω συγχώρεση... γιατί δεν ήξερα... δεν είχα καταλάβει τη δύναμή μου... Μοιάζει να περιαυτολογώ αλλά προσπάθησε να με νιώσεις... Μη μείνεις στην ευθιξία σου και μη νομίσεις ότι σε προκαλώ... Αντίθετα. Το έκανα άθελά μου... Και όταν μιλάω για δύναμη δεν αναφέρομαι σε τίποτε άλλο από τη δύναμη της λέξης/δοχείο/δόνησης: Θηλυκό / Θηλυκότητα / [...] . Κανείς δεν έμενε, διότι κανείς δεν μπορούσε να με δαμάσει... Το έβαζε στα πόδια... Γιατί η αγάπη δεν έχει καμιά δουλειά με προσωπεία αλλά με δυο ψυχές γυμνές...