My kind of love ( III. )

Έχω τις δυσκολίες μου ( έχω φάει και σολομό και ''χαβιάρι'', έχω υπάρξει και βασίλισσα και ζητιάνα, έχω παραμείνει και σκελετός ) αλλά επειδή προκαλώ τη ζωή και με προκαλεί συνέχεια έχω μάθει -και τα καταφέρνω- την έχω γονατίσει αρκετές φορές και έχω κερδίσει μετά από καιρό την εύνοια της. Όχι πάντα τη συμπαράστασή της αλλά την εύνοια της σίγουρα. Το παν είναι να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή. Εμείς οι δυο μας εγώ κι εσύ σαν ένα εναντίον του κόσμου και όχι η μία εναντίον της άλλης. Μπορείς; Το αντιλαμβάνεσαι αυτό; Δε θέλω ούτε να με σφάξεις ούτε να σε σφάξω. Ο έρωτας και η αγάπη δεν έχουν αίματα. Οι γυναίκες έχουν κακοποιηθεί πολύ ανά τους αιώνες και έχουν στραφεί η μία εναντίον της άλλης σα λαβωμένες σκύλες. Δεν αρκεί. Μπορείς να πιάσεις τα λευκά πέταλα μιας μαργαρίτας χωρίς να τα σπάσεις; Ή τα χέρια σου τρέμουν σαν επερχόμενη επιληπτική από το ''πληκτρολόγησε - πληκτρολόγησε''... Αυτό είμαι εγώ. Εσύ;