My kind of love ( II. )

Τη βιβλιοθήκη μας, το γραφείο μας, την κουζίνα μας, το σαλόνι μας, το χώρο αποθήκευσης για τις ταξιδιωτικές μας βαλίτσες και τα είδη ψαρέματος... ). ( Τώρα οι παραπάνω από τις μισές θα γελάτε αλλά δεν απευθύνομαι σε όσες ήδη έσφιξε το στομάχι τους από τη διατύπωση. Θέλω να γυρνάω σε αυτό το σπίτι το βράδυ από τη δουλειά και να με περιμένει ένας άνθρωπος ( ή να τον περιμένω ) να μπαίνουμε μαζί για μπάνιο, να μαγειρεύουμε, να τρώμε και έπειτα να καθόμαστε αγκαλιά στον καναπέ και να απολαμβάνουμε το φρούριο που φτιάξαμε για να φωλιάσουν μέσα οι ψυχές μας ελεύθερες. Είναι δύσκολο. Ασύλληπτα δύσκολο. Σχεδόν ανέφικτο γι' αυτό και το ονομάζω όνειρο ( επειδή έχουμε μεγαλώσει και στην Ελλάδα και έχουμε συνηθίσει να κάνουμε σχέση σαν μόνοι με σχέση ). Είμαι ένας πάρα πολύ δημιουργικός, παραγωγικός άνθρωπος, δεν εφησυχάζω ποτέ, αχόρταγος για ζωή, ακούραστος και ''περιποιημένος''.